bestofwhisky.pl

[parominius]

Temat podsunął Wiktorek...zachęcam do wypocin.Najgorsza whisky,najgorszy zakup.

[Wiktor]

Zastanowiłem się i... ucieszyłem. Dawno nie zdarzyło mi się bowiem kupić butelki jakiejś "paskudy".
W próbkach, które od czasu do czasu do nas trafiają, bywa już różnie
Z przeszłości pamiętam obrzydlistwa w rodzaju Loch Lomond no age (kicia załatwiająca swe potrzeby na karton), Tomintoul 10yo (cytrynowe nalewki tapetowe), Glen Turner 18yo (aczkolwiek pasująca do coli), Glengoyne 10yo (Miejski Zakład Gospodarki Odpadami).
Nie przeczę że i ostatnio pod Łodzią, w trakcie "poligonu", mieliśmy paru zawodników z tejże ligi. Nie wymieniając nazw, jeden był z Walii, zdaje się?

[David]

[Rajmund]

Mnie też dawno nie przytrafiło się nic przykrego, dzięki Bogu. Przynajmniej nie w kieliszku whisky.
Z dużym sentymentem wspominam sławetną czarną Loch Dhu - jak ssanie zakurzonego kartonu nasączonego przypaloną gumą arabską. Jeśli mnie pamięć nie myli, była też jakaś Banff z Cadenhead, która gębę wykręcała niemożebnie. Przypomina mi się też Kininvie z beczki nr 1, która spokojnie w pierwszej dziesiątce koszmarów whiskowych ma zaklepane miejsce.
Podczas moich wizyt u Fiony bardzo często spozywałem ogromne ilości różnego rodzaju niezależnych wersji, które były czasem zjawiskowo pyszne, a czasem okropne do bólu. Pewna niezależna Balvenie (butelkowana półlegalnie, w tajemnicy przed Grantami, dla pewnego Amerykanina) utkwiła mi szczególnie w pamięci. Jak również kilka Mortlachów podobnej proweniencji.
No i pamiętna degustacja kilku starutkich Macallanów - 25yo OB, 1964 OB i 1958 OB (jeśli pamięć nie zawodzi). Przy nich zwykła Rosebank 10yo F&F smakowała jak ambrozja.

Pozdrawiam,
Rajmund

[Czarek]

Najgorsze doznania

Glen Turner 8 yo, Jura legacy 10 yo, Auchentochan 10, Imperial 22 yo z Cadenhead's Auth. Coll. po sherry, Glenmorangie po maderze
do tej ligi to jeszcze Speyside 10 i Tomintoul 10

[Wiktor]

Z tego co pisze Rajmund wynika więc, że whisky przeleżała bywa równie obrzydliwa (a może nawet i bardziej?) niż te wszystkie "małolatki" Ja również mam zbliżone doświadczenia ze starymi wersjami, ale akurat Glenfarclas.
I rzeczywiście, zapomniałem przecież o Glenmorangie... Wersja "Traditional", jak i te dodatkowo finiszowane, bez podanego wieku, absolutnie zasługują na umieszczenie ich w tym zaszczytnym wątku

Jednak zdecydowaną palmę pierwszeństwa dzierży u mnie świeży destylat.
Kto nie pił, nie pojmie

[ukaszu]

moc tak kiedys ponarzekac jak Wy ; )

[windham hell]

Glen Drymen Pure malt draństwo tak paskudne że słów nie znajduję zupełnie jakby świeże gałęzie były moczone w beczce .Częstowałem szwagra i gości na chrzcinach
dałem teściwej aż przestali przychodzić .

[Rajmund]

[Wiktor]

Zdumiewające. Destylat ze Springbank, z którym się zetknąłem, był najobrzydliwszą rzeczą jaką kiedykolwiek miałem w ustach (z wdzięcznością przyjąłbym wtedy nawet lukrecję). A wypluć nie było jak, bo Kate patrzy...
Siedziałem więc rozkoszując się "smaczkiem". I cierpiałem potwornie. Na szczęście po tej "świeżynce" przyszła kolej na Longrow z Tasting Room. Poczułem się wtedy chyba jak Kolumb, kiedy usłyszał słowo "ziemia!"
Uważam, iż przy okazji wyprawy do Szkocji (którą przecież kiedyś musimy zrealizować), powinniśmy przeprowadzić test destylatów ze wszystkich odwiedzanych destylarni. Tego bowiem nigdzie, poza ojczyzną whisky, nie doświadczymy

[parominius]

[Czarek]

[windham hell]

[Wojciech]

Parę paskudztw w życiu się spróbowało. Na pierwszym spotkaniu był Imperial finiszowany w Calvadosie. Niezapomniane przeżycie.
Łyski z Mordoru też była niezła, wprawdzie to nie single, ale
Dorzuciłbym jeszcze kilka Caol Ila i innych młodych wynalazków z Islay. Może one i dobre, ale mi nie smakowały

[michu]

nie będę oryginalny: Glengoyne 10yo. syf!. nawet jak na blend'a.