Glen Grant to najsłynniejsza i najbardziej popularna whisky spośród pięciu produkowanych w malutkiej miejscowości Rothes w Speyside. Jest to jednocześnie jedna z najbardziej popularnych whisky słodowych na świecie, znana w Szkocji jako single malt na długo zanim Glenfiddich rozpoczęła pionierską misję podboju świata i światowych podniebień dla whisky słodowych. Przez długi czas dostępna była na rynku jako 5- i 10-letnia single malt. W tej chwili dostępne są powszechnie dwie wersje – jedna o nieokreślonym wieku, druga to 10-letnia single malt. W tej postaci Glen Grant to whisky stosunkowo łagodna, o rozbudowanym smaku, lekko torfowa, nieco przydymiona, o długim, wytrawnym finiszu. W wersji 10-letniej wyraźnie wyczuć da się również ślady leżakowania części destylatu w beczkach po sherry. Ponadto, na rynku spotkać można wersje 15-letnią i 21-letnią, jak również mnogość wersji pochodzących od niezależnych dystrybutorów oraz wersje rocznikowe. Glen Grant w swoich podstawowych wersjach nie cieszy się zbyt wielkim uznaniem wśród koneserów, zauważyć jednak należy, że wersje starsze, szczególnie te z lat siedemdziesiątych, potrafią bardzo mile zaskoczyć.
Destylarnia Glen Grant założona została w roku 1840 przez braci Jamesa i Johna Grantów. To właśnie ich podobizny w strojach górali szkockich, siedzących po dwóch stronach beczki z whisky widnieją do dnia dzisiejszego na etykiecie whisky Glen Grant. Do dziś zachowała się również część oryginalnych budynków destylarni, wybudowanych wokół niewielkiego podwórka. Większość jednak pochodzi z lat osiemdziesiątych XIX wieku. Podstawowym powodem założenia wytwórni whisky właśnie w tym miejscu był dostęp do obfitego źródła doskonałej jakości wody z Caperdonich Well na stoku pobliskiego wzgórza.
Bracia Grantowie doskonale wiedzieli co robią zakładając destylarnię w Rothes. Obydwaj mieli już niejakie doświadczenie w sztuce gorzelniczej, najpierw jako nielegalni wytwórcy whisky, później jako współwłaściciele Aberlour. Za sprawą Jamesa w Glen Grant - jako pierwszej destylarni szkockiej - zainstalowano elektryczność, później walnie przyczynił się on również do rozwoju linii kolejowej przebiegającej przez Rothes, co jak wiadomo zawsze miało niebagatelne znaczenie dla rozwoju każdej destylarni. Trudno przecenić możliwość transportu whisky szczególnie w przypadku regionu tak nasyconego destylarniami, jak Speyside. To również Jamesowi, znanemu bardziej jako major Grant, zawdzięczamy zbudowanie pięknych ogrodów otaczających destylarnię. To właśnie do tych ogrodów zapraszał major Grant swoich gości, a urzeczonych pięknem tego zakątka, częstował whisky, którą zawsze miał schowaną na takie okazje w specjalnie przygotowanym schowku wykutym w skale. Major Grant odpowiedzialny jest również za założenie innej destylarni, niemal przez płot od Glen Grant, mianowicie Caperdonich.
W czasie II wojny światowej - podobnie jak niemal wszystkie destylarnie w Szkocji - Glen Grant przerywa produkcję, jednak w 1952 wznawia działalność wspólnie z The Glenlivet. Dwie potężne i renomowane destylarnie już jako jedna spółka dość szybko i skutecznie podbijają rynek. W 1972 roku dołącza do nich Longmorn, a w 1978 całość zostaje przejęta przez Chivas Brothers Ltd. wchodzącą w skład koncernu Seagram. Lata siedemdziesiąte XX wieku to również okres modernizacji i rozbudowy Glen Grant.
Destylarnia Glen Grant otwarta jest dla zwiedzających, posiada własne Visitor Centre i wchodzi w skład The Malt Whisky Trail (Szlaku Whisky) w Speyside, w którym stanowi jedną z większych atrakcji. Niestety, wstęp do destylarni jest płatny, natomiast można sobie odbić wydatek na bilet wstępu kupując dowolną whisky w sklepie znajdującym się na terenie destylarni. Przy okazji trzeba koniecznie zwiedzić prześliczne ogrody. |