 Port Ellen to zdecydowanie najtrudniej dostępna whisky z Islay, mimo iż przez wielu uważana za najlepszą. Dostępna jest tylko od niezależnych dystrybutorów (np. Cadenhead, Signatory) w różnych wersjach rocznikowych i o różnej zawartości alkoholu - od 40% do wersji cask strength, czyli ponad 60%. Ze względu na różnorodność dostępnych wersji tego trunku, trudno dokładnie opisać smak i aromat Port Ellen, gdyż będą one różne w zależności od pochodzenia danej butelki. Jedno jest pewne - Port Ellen zawiera w sobie wszystkie najważniejsze cechy trunków z Islay. Jest to whisky o ostrym, agresywnym smaku - choć łagodniejszym niż smak Laphroaig czy Lagavulin - wytrawnym, z silnymi akcentami jodu morskiego, wodorostów i torfu.
Destylarnia Port Ellen bierze nazwÄ™ od miejscowoÅ›ci, w której zostaÅ‚a zbudowana. Jest ona jednym z dwóch portów promowych na wyspie Islay (drugi to Port Askaig nad cieÅ›ninÄ… Sound of Islay). Destylarnia zostaÅ‚a zaÅ‚ożona w roku 1820 przez niejakiego Johna Ramsay’a. ByÅ‚ to czÅ‚owiek niezwykle energiczny i twórczy. Jest jednÄ… z osób (obok Eneasza Coffey'a), której zawdziÄ™czamy wynalazek alembiku do destylacji ciÄ…gÅ‚ej wykorzystywany w produkcji whisky zbożowej. Po jego Å›mierci destylarnie przejÄ…Å‚ koncern DCL (ten sam, który później przeksztaÅ‚ciÅ‚ siÄ™ w United Distillers) i jest jej wÅ‚aÅ›cicielem do dnia dzisiejszego. Destylarnia przechodziÅ‚a typowe dla tego rodzaju zakÅ‚adów okresy wzmożonej dziaÅ‚alnoÅ›ci przeplatane okresowym "uÅ›pieniem", z których najdÅ‚uższe rozpoczęło siÄ™ w roku 1925. W latach sześćdziesiÄ…tych naszego stulecia destylarnia zostaÅ‚a gruntownie odremontowana i zmodernizowana, po czym nastÄ…piÅ‚o ponowne uruchomienie produkcji. Niestety, w roku 1983, wbrew rozpoczynajÄ…cemu siÄ™ wÅ‚aÅ›nie kolejnemu zÅ‚otemu okresowi whisky, destylarnia Port Ellen zostaÅ‚a zamkniÄ™ta.
Wygląda na to, że koncern United Distillers, posiadający ponadto dwie destylarnie na Islay (Lagavulin i Caol Ila), nie ma interesu w ponownej modernizacji i uruchomieniu Port Ellen. Nic nie wskazuje na to, by miało to nastąpić, a znawcy przedmiotu twierdzą, że wymagałoby to ogromnych nakładów na wyposażenie wytwórni niemal od zera, gdyż zachowane urządzenia są albo w opłakanym stanie, albo uległy kompletnemu zniszczeniu. Jedynym zachowanym i nadal działającym elementem Port Ellen jest słodownia jęczmienia. Co więcej, słodownia Port Ellen, w przeciwieństwie do reszty destylarni, została znacznie rozbudowana od roku 1983 i w tej chwili jest jednym z największych dostawców słodu na wyspie. Mówi się, że istnieje niepisana umowa wśród destylarni whisky na Islay by zaopatrywać się w słód w Port Ellen by w ten sposób chociaż częściowo przyczynić się do zapobiegania bezrobociu na wyspie. Nawet Laphroaig, która posiada własną słodownię, korzysta w 70% ze słodu wytwarzanego w Port Ellen. |
